Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Lieve Opa

Lieve Opa en iedereen die hier aanwezig is voor een laatste eerbetoon.

 

Ik wil jullie graag een paar herinneringen vertellen, welke ik heb aan mijn lieve opa en opgewekte trouwe vriend. Een aantal jaren geleden verloor ik mijn andere opa, een flinke klap, ik had het er moeilijk mee, hierdoor besefte ik hoe belangrijk het was om nog een opa te hebben.

Toen lag jij gelijktijdig in het ziekenhuis, iedereen dacht jou toen al te verliezen, bang waren wij wel, maar toch bleven wij jou aanmoedigen. Al snel kwam jij, met jouw doorzettingsvermogen en wilskracht, weer op de been. Sindsdien hebben wij veel beter contact met elkaar, meestal kletste ik jou de oren van jouw hoofd en jij luisterde aandachtig, aan het eind van mijn geratel gaf je mij dan jouw mening met een welgemeend advies.

Heel speciaal vond ik, wat ik nog herinneren kan, ik 8 of 9 jaar was en ik mijn opa met een nieuwe oma heb zien trouwen. Niet veel kleinkinderen kunnen dat vertellen over hun opa. Helaas waren er ook mindere leuke dingen in jouw leven, meer dan een normaal mens eigenlijk verdragen kon. Na het overlijden van jouw vrouw en mijn tweede oma bets stond jij er weer helemaal alleen voor.

Je was een hele moderne opa, niet alleen omdat jij regelmatig met jouw computer en later nog meer met jouw ipad actief was. Maar ook je brede blik op de wereld, ik kon met jou echt over van alles praten, nieuws, politiek, vrouwen, relaties en vriendschappen, waar ik ook mee zat jij luisterde.

Ik vond het fijn dat jij mijn opa was, dat je in paniek belde, dat de televisie het niet deed en er haast bij gewenst was omdat er savonds voetbal op zou komen, dan kwam ik bij jou en had het binnen een paar minuten opgelost, hiermee toverde ik weer een gerustgestelde glimlach op jouw gezicht. je zei “wat ben ik toch weer lastig he”, waarop ik zei “ik help je graag en zo kom ik ook wat vaker bij je.” Ik zal het ook missen om daarna samen rond de tafel urenlang een legpuzzel op te lossen.

Gelukkig hebben wij elkaar zondagavond nog gezien, je zat naast je bed in een stoel, je was het liggen in bed zat, was bij volle bewustzijn, vroeg om je ipad, om een spelletje te kunnen doen, misschien was ik wat overmoedig, je hebt in jouw leven de dood al meerdere malen in de ogen gekeken, al die keren heb jij jezelf er zo enorm sterk doorheen geslagen en kwam er steeds weer bovenop, een doorzetter was jij.

Maar toch wist ik dat dit misschien wel de laatste keer kon zijn dat wij elkaar zagen, heb je drie kussen en een knuffel gegeven, we keken elkaar aan, jij gaf mij jouw hand. je kneep zachtjes en zei “pas goed op jezelf” overmoedig antwoorde ik “kom op opa, ook deze keer lukt het jou”.

Toch heel onverwacht en veel te snel ben jij van ons heengegaan. je was nog zo actief, ging zelfstandig naar de markt een visje halen, iedere week bij jouw kaartclub klaverjassen en had woensdag nog een bootreisje op jouw planning staan.

Ik ben er blij om dat er ons nog zoveel jaren zijn gegund dat jij, lieve opa nog in ons midden mocht zijn. Deze laatste strijd heb je misschien verloren, maar een speciaal plekje in mijn hart heb jij gewonnen en hierin zal jij voorgoed blijven voortbestaan.

Rust zacht lieve opa